ਦਸਮ ਗਰੰਥ । दसम ग्रंथ ।

Page 288

ਇਹ ਹੈ ਕਰਤਾ ਸਭ ਹੀ ਜਗ ਕੋ; ਅਰੁ ਫੈਲ ਰਹਿਯੋ ਜਲ ਅਉ ਥਲ ਮੈ ॥

इह है करता सभ ही जग को; अरु फैल रहियो जल अउ थल मै ॥

ਸੋਊ ਆਇ ਪ੍ਰਤਛਿ ਭਯੋ ਬ੍ਰਿਜ ਮੈ; ਜੋਊ ਜੋਗ ਜੁਤੋ ਰਹੈ ਓਝਲ ਮੈ ॥੩੭੫॥

सोऊ आइ प्रतछि भयो ब्रिज मै; जोऊ जोग जुतो रहै ओझल मै ॥३७५॥

ਮੋਰ ਮਰਿਯੋ ਜਿਨਿ ਕੂਦ ਕਿਲੈ; ਸਤ ਸੰਧਿ, ਜਰਾ ਜਿਹ ਸੈਨ ਮਰੀ ॥

मोर मरियो जिनि कूद किलै; सत संधि, जरा जिह सैन मरी ॥

ਨਰਾਕਸੁਰ ਜਾਹਿ ਕਰਿਯੋ ਰਕਸੀ; ਬਿਰਥੀ ਗਜ ਕੀ ਜਿਹ ਰਛ ਕਰੀ ॥

नराकसुर जाहि करियो रकसी; बिरथी गज की जिह रछ करी ॥

ਜਿਹ ਰਾਖਿ ਲਈ ਪਤਿ ਪੈ ਦ੍ਰੁਪਤੀ; ਸਿਲ ਜਾ ਲਗਤਿਉ ਪਗ ਪਾਰਿ ਪਰੀ ॥

जिह राखि लई पति पै द्रुपती; सिल जा लगतिउ पग पारि परी ॥

ਅਤਿ ਕੋਪਤ ਮੇਘਨ ਅਉ ਮਘਵਾ; ਇਹ ਰਾਖ ਲਈ ਨੰਦ ਲਾਲਿ ਧਰੀ ॥੩੭੬॥

अति कोपत मेघन अउ मघवा; इह राख लई नंद लालि धरी ॥३७६॥

ਮਘਵਾ ਜਿਹ ਫੇਰਿ ਦਈ ਪ੍ਰਤਨਾ; ਜਿਹ ਦੈਤੁ ਮਰੇ ਇਹ ਕਾਨ ਬਲੀ ॥

मघवा जिह फेरि दई प्रतना; जिह दैतु मरे इह कान बली ॥

ਜਿਹ ਕੋ ਜਨ ਨਾਮ ਜਪੈ ਮਨ ਮੈ; ਜਿਹ ਕੋ ਫੁਨਿ ਭ੍ਰਾਤ ਹੈ ਬੀਰ ਹਲੀ ॥

जिह को जन नाम जपै मन मै; जिह को फुनि भ्रात है बीर हली ॥

ਜਿਹ ਤੇ ਸਭ ਗੋਪਨ ਕੀ ਬਿਪਤਾ; ਹਰਿ ਕੇ ਕੁਪ ਤੇ ਛਿਨ ਮਾਹਿ ਟਲੀ ॥

जिह ते सभ गोपन की बिपता; हरि के कुप ते छिन माहि टली ॥

ਤਿਹ ਕੋ ਲਖ ਕੈ ਉਪਮਾ ਭਗਵਾਨ; ਕਰੈ ਜਿਹ ਕੀ ਸੁਤ ਕਉਲ ਕਲੀ ॥੩੭੭॥

तिह को लख कै उपमा भगवान; करै जिह की सुत कउल कली ॥३७७॥

ਕਾਨ ਉਪਾਰ ਲਯੋ ਗਰੂਓ ਗਿਰਿ; ਧਾਮਿ ਖਿਸਾਇ ਗਯੋ ਮਘਵਾ ॥

कान उपार लयो गरूओ गिरि; धामि खिसाइ गयो मघवा ॥

ਸੋ ਉਪਜਿਯੋ ਬ੍ਰਿਜ ਭੂਮਿ ਬਿਖੈ; ਜੋਊ ਤੀਸਰ ਜੁਗ ਭਯੋ ਰਘੁਵਾ ॥

सो उपजियो ब्रिज भूमि बिखै; जोऊ तीसर जुग भयो रघुवा ॥

ਅਬ ਕਉਤੁਕਿ ਲੋਕ ਦਿਖਾਵਨ ਕੋ; ਜਗ ਮੈ ਫੁਨਿ ਰੂਪ ਧਰਿਯੋ ਲਘੁਵਾ ॥

अब कउतुकि लोक दिखावन को; जग मै फुनि रूप धरियो लघुवा ॥

ਥਨ ਐਚ ਹਨੀ ਛਿਨ ਮੈ ਪੁਤਨਾ; ਹਰਿ ਨਾਮ ਕੇ ਲੇਤ ਹਰੇ ਅਘਵਾ ॥੩੭੮॥

थन ऐच हनी छिन मै पुतना; हरि नाम के लेत हरे अघवा ॥३७८॥

ਕਾਨ੍ਹ ਬਲੀ ਪ੍ਰਗਟਿਯੋ ਬ੍ਰਿਜ ਮੈ; ਜਿਨਿ ਗੋਪਨ ਕੇ ਦੁਖ ਕਾਟਿ ਸਟੇ ॥

कान्ह बली प्रगटियो ब्रिज मै; जिनि गोपन के दुख काटि सटे ॥

ਸੁਖ ਸਾਧਨ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟੇ ਤਬ ਹੀ; ਦੁਖ ਦੈਤਨ ਕੇ, ਸੁਨਿ ਨਾਮੁ ਘਟੇ ॥

सुख साधन के प्रगटे तब ही; दुख दैतन के, सुनि नामु घटे ॥

ਇਹ ਹੈ ਕਰਤਾ ਸਭ ਹੀ ਜਗ ਕੋ; ਬਲਿ ਕੋ ਅਰੁ ਇੰਦ੍ਰਹਿ ਲੋਕ ਬਟੇ ॥

इह है करता सभ ही जग को; बलि को अरु इंद्रहि लोक बटे ॥

ਤਿਹ ਨਾਮ ਕੇ ਲੇਤ ਕਿਧੋ ਮੁਖ ਤੇ; ਲਟ ਜਾਤ ਸਭੈ ਤਨ ਦੋਖ ਲਟੇ ॥੩੭੯॥

तिह नाम के लेत किधो मुख ते; लट जात सभै तन दोख लटे ॥३७९॥

ਕਾਨ੍ਹ ਬਲੀ ਪ੍ਰਗਟਿਯੋ ਪੁਤਨਾ; ਜਿਨਿ ਮਾਰਿ ਡਰੀ ਨ੍ਰਿਪ ਕੰਸ ਪਠੀ ॥

कान्ह बली प्रगटियो पुतना; जिनि मारि डरी न्रिप कंस पठी ॥

ਇਨ ਹੀ ਰਿਪੁ ਮਾਰਿ ਡਰਿਯੋ ਸੁ ਤ੍ਰਿਨਾਵ੍ਰਤ; ਪੈ ਜਨਿ ਸੋ ਇਹ ਥਿਤ ਛਠੀ ॥

इन ही रिपु मारि डरियो सु त्रिनाव्रत; पै जनि सो इह थित छठी ॥

ਸਭ ਜਾਪੁ ਜਪੈ ਇਹ ਕੋ ਮਨ ਮੈ; ਸਭ ਗੋਪ ਕਹੈ ਇਹ ਅਤਿ ਹਠੀ ॥

सभ जापु जपै इह को मन मै; सभ गोप कहै इह अति हठी ॥

ਅਤਿ ਹੀ ਪ੍ਰਤਿਨਾ ਫੁਨਿ ਮੇਘਨ ਕੀ; ਇਨਹੂ ਕਰਿ ਦੀ ਛਿਨ ਮਾਹਿ ਮਠੀ ॥੩੮੦॥

अति ही प्रतिना फुनि मेघन की; इनहू करि दी छिन माहि मठी ॥३८०॥

ਗੋਪ ਕਹੈ ਇਹ ਸਾਧਨ ਕੇ; ਦੁਖ ਦੂਰਿ ਕਰੈ, ਮਨ ਮਾਹਿ ਗਡੈ ॥

गोप कहै इह साधन के; दुख दूरि करै, मन माहि गडै ॥

ਇਹ ਹੈ ਬਲਵਾਨ ਬਡੋ ਪ੍ਰਗਟਿਯੋ; ਸੋਊ ਕੋ ਇਹ ਸੋ ਛਿਨ ਆਇ ਅਡੈ ॥

इह है बलवान बडो प्रगटियो; सोऊ को इह सो छिन आइ अडै ॥

ਸਭ ਲੋਕ ਕਹੈ ਫੁਨਿ ਜਾਪਤ ਯਾ; ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਭਗਵਾਨ ਬਡੈ ॥

सभ लोक कहै फुनि जापत या; कबि स्याम कहै भगवान बडै ॥

ਤਿਨ ਮੋਛ ਲਹੀ ਛਿਨ ਮੈ ਇਹ ਤੇ; ਜਿਨ ਕੇ ਮਨ ਮੈ ਜਰਰਾ ਕੁ ਜਡੈ ॥੩੮੧॥

तिन मोछ लही छिन मै इह ते; जिन के मन मै जररा कु जडै ॥३८१॥

ਮੇਘ ਗਏ ਪਛੁਤਾਇ ਗ੍ਰਿਹੰ ਕਹੁ; ਗੋਪਿਨ ਕੋ ਮਨ ਆਨੰਦ ਬਾਢੇ ॥

मेघ गए पछुताइ ग्रिहं कहु; गोपिन को मन आनंद बाढे ॥

ਹ੍ਵੈ ਇਕਠੇ ਸੁ ਚਲੇ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ; ਸਭ ਆਇ ਭਏ ਗ੍ਰਿਹ ਭੀਤਰ ਠਾਢੇ ॥

ह्वै इकठे सु चले ग्रिह को; सभ आइ भए ग्रिह भीतर ठाढे ॥

ਆਇ ਲਗੇ ਕਹਿਨੇ ਤ੍ਰੀਯ ਸੋ; ਇਨ ਹੀ ਛਿਨ ਮੈ ਮਘਵਾ ਕੁਪਿ ਕਾਢੇ ॥

आइ लगे कहिने त्रीय सो; इन ही छिन मै मघवा कुपि काढे ॥

ਸਤਿ ਲਹਿਯੋ ਭਗਵਾਨ ਹਮੈ; ਇਨ ਹੀ ਹਮਰੇ ਸਭ ਹੀ ਦੁਖ ਕਾਢੇ ॥੩੮੨॥

सति लहियो भगवान हमै; इन ही हमरे सभ ही दुख काढे ॥३८२॥

TOP OF PAGE

Dasam Granth